Nowa broszura informacjina “Pozdrowienia z Łomnicy”

Przedstawienie wybranych artykułów aktualnej wydawania broszury naszego stowarzyszenia VSK

Również w aktualnej wersij broszury “Pozdrowienia z Łomnicy” (GAL) Państwo znów znajdą ciekawe artykówy oraz informacje dotyczące śląską sztukę i kulturę. Na tą stronę internetową przedstawiamy Państwo wybór tych tekstów. Całą broszurę można tak jak również starsze wydanie czytać za darmo kliknąć tutaj.

Laureatka Nagrody Nobla ze Śląska – Olga Tokarczuk otrzymuje Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury

Olga Tokarczuk, zdjęcie: Martin Kraft

Jürgen Karwelat

Dnia 10 października 2019 r. Akademia Szwedzka w Sztokholmie ogłosiła przyznanie nagrody Oldze Tokarczuk.
Zostanie ona wręczona dnia 10 grudnia 2019 r. za poprzedni rok 2018. Zatem najważniejszą nagrodą literacką na świecie uhonorowana zostanie pisarka, w której twórczości odbija się wielowarstwowa historia Śląska.
Więcej w GAL 63, str. 37

Theodor Fontane w Karkonoszach w 200. rocznicę urodzin

Theodor Fontane, 1883 (obraz Carla Breitbacha)

Grażyna Prawda

30 grudnia przypada 200. rocznica urodzin Theodora Fontane i jest to okazja do przypomnienia postaci tego wybitnego powieściopisarza XIX wieku, przedstawiciela tzw. niemieckiego realizmu mieszczańskiego. Swoje wielkie powieści napisał dopiero po 60. roku życia.
W młodości był aptekarzem, potem dziennikarzem, krytykiem teatralnym. Przemierzył Anglię i Szkocję, Marchię Brandenburską i Pomorze, wreszcie, co mniej znane, kilkanaście razy odwiedzał Karkonosze, czego owocem stała się m.in. powieść Quitt [Kwita] z 1890 r.
Więcej w GAL 63, str. 28

Odsłonięcie tablicy upamiętniającej izerską gospodę Michelsbaude

Odsłonięta tablica upamiętniająca izerską gospodę Michelsbaude

Krzysztof Tęcza

Michelsbaude po raz pierwszy pojawiła się na mapach w roku 1824. Z zachowanych źródeł pisemnych wynika, że prowadzono tu niedrogą gospodę. Po wybudowaniu Drogi Karkonoskiej w 1857 roku stara droga straciła na znaczeniu i leśniczówka została przeniesiona do dzisiejszych Jakuszyc. Nieużytkowany obiekt wydzierżawiono. Niestety z powodu coraz mniejszego ruchu obiekt nie przynosił należytych dochodów co doprowadziło do jego zamknięcia. Teren górski raczej nie sprzyjał poważniejszym uprawom toteż życie tutaj nie należało do łatwych.
Nic więc dziwnego, że w końcu obiekt opuszczony i pozostawiony samemu sobie, pozbawiony bieżącej konserwacji, jako grożący zawaleniu, został rozebrany.
Więcej w GAL 63, str. 12

Kim był pedagog reformy Karl Friedrich Wilhelm Wander?

Originał tablicy pamiątkowa Stowarzyszenia Nauczycieli Prowincji Śląskiej y okazji 100. urodzin K.F.W. Wandera w. 1903 r.

Ullrich Junker

Karl Friedrich Wilhelm Wander (1803–1879), śląski pedagog i działacz oświatowy, odegrał znaczącą rolę w kształtowaniu się nowoczesnej szkoły ludowej (niem. Volksschule) i jej kadry nauczycielskiej w XIX wieku, nawet mimo oporu przełożonych. Karl Friedrich Wilhelm Wander urodził się dnia 27 grudnia 1803 r. w Karpnikach, w powiecie jeleniogórskim na Śląsku. … Jest w tym ironia historii, że Karl Friedrich Wilhelm Wander zdobył sławę w całych Niemczech nie dzięki reformatorskiej pracy pedagogicznej, która miała decydujący wpływ na jego całe życie, lecz dzięki swojemu pięciotomowemu leksykonowi przysłów w języku niemieckim, który pod względem wielkości nadal nie ma sobie równych.
Więcej w GAL 63, str. 15

Epitafium dla luterańskiego rektora Andreasa Treibera, odkryte w kościele pw. św. Erazma i Pankracego

Epitafium Andreasa Treibera na połnocnej ścianę prezbiteria kościoła Św. Erazma i Św. Pankracego w Jeleniej Górzy

Ullrich Junker, Tłumaczenie: Dr Józef Zaprucki

To ledwo widoczne epitafium znajduje się po stronie lewej (ewangelicznej) w prezbiterium katolickiego kościoła pw. św. Erazma i Pankracego w górnej części stalli, jest to epitafium poświęcone zmarłemu w roku 1536 rektorowi Andreasowi Treiberowi. Ledwo można je dostrzec poprzez akantowy ornament. Andreas Treiber był od 1526 do 1536 roku rektorem luterańskiej szkoły elementarnej w Jeleniej Górze.
Epitafium znajdujące się w górnej części stalli jest zakryte przez wyrzeźbiony w drewnie akantowy ornament, jest zatem prawie niewidoczne. Dwa haki powyżej epitafium mogłyby wskazywać, że wcześniej było ono zasłonięte obrazem i dlatego popadło w zapomnienie, nie znalazłszy wzmianek w kronikach.
Więcej w GAL 63, str. 40